Żadnej prowizji od sprzedaży
Zamówienia są opłacane przez podłączonego przez Państwa operatora płatności, a pieniądze trafiają na Państwa konto. Pobieramy opłatę za moduł, za lokalizację, za miesiąc. Najbardziej ruchliwy wieczór nie kosztuje więcej.
Kawiarnia, która płaciła za sześć narzędzi
TapTime narodził się zimą 2024 roku na zapleczu kawiarni z dwunastoma stolikami w sofijskiej dzielnicy Łozenec. Właścicielka, znajoma naszych założycieli, pokazała nam swoje miesięczne faktury: kreator menu QR, aplikację do zamówień pobierającą prowizję od każdego zamówienia, widget rezerwacji płatny od nakrycia, aplikację z kartą pieczątek, kreator stron i freelancera od Google Ads, którego raporty nigdy nie zgadzały się z rezerwacjami w zeszycie. Sześć narzędzi, sześć loginów, sześć faktur — i żadne z nich nie wiedziało, że gość przy stoliku numer cztery ma kartę lojalnościową.
Dwie osoby, które założyły firmę, spędziły poprzednią dekadę na budowaniu systemów płatności i rezerwacji dla innych. Wiedzieliśmy, że problem nie polega na tym, że te narzędzia są złe. Problem w tym, że każde z nich powstało dla rynku, na którym lokal stać na programistę, agencję i drugiego menedżera, który to wszystko ze sobą sklei. W Sofii, w Tbilisi, w Ałmaty właściciel jest jednocześnie programistą, agencją i drugim menedżerem.
Spisaliśmy więc, co jedno konto musiałoby robić dla tej kawiarni: otwierać menu z kodu, przyjmować zamówienie i płatność, wyświetlać bilecik w kuchni, wywoływać numer na sali, przyjmować rezerwację stolika z Instagrama, przybijać pieczątkę przy kasie i mówić Google, która reklama przyprowadziła gościa. Potem spisaliśmy zasady, których nie złamiemy: żadnej prowizji od zamówień, żadnej opłaty od nakrycia, żadnej opłaty za wdrożenie, żadnej umowy, a każdy ekran najpierw w języku właściciela, dopiero potem w naszym.
Pierwsza wersja zadziałała w tej kawiarni wiosną 2025 roku: menu, plan sali i karta pieczątek. Ekran kuchenny doszedł latem, bo szef kuchni wciąż pytał, dlaczego zamówienie jest w telefonie kelnera, a nie na ścianie. Wizyty pojawiły się, gdy barber dwie ulice dalej zapytał, czy ta sama strona rezerwacji mogłaby działać dla foteli zamiast stolików. Śledzenie konwersji przyszło, gdy pierwsza właścicielka zaczęła kupować reklamy i chciała znać prawdę o ich skuteczności.
W 2026 roku to samo konto działało już w Gruzji, Turcji, Kazachstanie, Uzbekistanie i na zachodnich Bałkanach — każdy rynek z własną walutą, własnymi bankami i portfelami oraz własnym językiem na każdej stronie dla gości. Na tym wciąż polega cała idea: jedna platforma, budowana od strony lokalu, dla rynków, na których nikt inny nie zadał sobie trudu lokalizacji.