Geen commissie op je omzet
Bestellingen worden betaald via de betaalprovider die je koppelt, en het geld gaat naar jouw rekening. Wij rekenen per module, per vestiging, per maand. Je drukste avond kost je niet meer.
Het café dat voor zes tools betaalde
TapTime begon in de winter van 2024 in het kantoortje achter een café met twaalf tafels in de wijk Lozenets in Sofia. De eigenaresse, een vriendin van onze oprichters, liet ons haar maandelijkse facturen zien: een QR-menubouwer, een bestelapp die op elke bestelling commissie inhield, een reserveringswidget met een prijs per couvert, een app voor stempelkaarten, een websitebouwer en een freelancer voor Google Ads wiens rapporten nooit klopten met de reserveringen op het bord. Zes tools, zes logins, zes facturen, en geen van alle wist dat de gast aan tafel vier een spaarkaart had.
Wij tweeën, die het bedrijf zijn begonnen, hadden het decennium daarvoor betaal- en reserveringssystemen voor anderen gebouwd. We wisten dat het probleem niet was dat die tools slecht waren. Het probleem was dat elk ervan gebouwd was voor een markt waar een zaak zich een developer, een bureau en een tweede manager kan veroorloven om alles aan elkaar te knopen. In Sofia, in Tbilisi, in Almaty is de eigenaar zelf de developer, het bureau en de tweede manager.
Dus schreven we op wat één account voor dat café zou moeten doen: het menu openen vanaf een code, de bestelling en de betaling aannemen, de bon in de keuken tonen, het nummer in de zaal omroepen, de tafel boeken vanuit Instagram, de kaart afstempelen aan de kassa en Google vertellen welke advertentie de gast bracht. Daarna schreven we de regels op die we nooit zouden breken: geen commissie op bestellingen, geen prijs per couvert, geen opstartkosten, geen contract, en elk scherm in de taal van de eigenaar voordat het in de onze is.
De eerste versie draaide in de lente van 2025 in dat café, met een menu, een plattegrond en een stempelkaart. Het keukenscherm kwam die zomer, omdat de chef bleef vragen waarom de bestelling op de telefoon van de ober stond en niet aan de muur. Afspraken kwamen toen een barbier twee straten verderop vroeg of dezelfde boekingspagina ook voor stoelen kon werken in plaats van tafels. Conversietracking kwam toen de eerste eigenaar advertenties ging kopen en de waarheid erover wilde weten.
In 2026 draaide hetzelfde account in Georgië, Turkije, Kazachstan, Oezbekistan en de westelijke Balkan, elk met een eigen valuta, eigen banken en wallets, en een eigen taal op elke gastpagina. Dat is nog steeds het hele idee: één platform, gebouwd vanuit de zaak naar buiten, voor de markten waar niemand anders de moeite nam om te lokaliseren.